Eline kalem almayalı uzun zaman olmuştu.Ne kadar da özlemişti bir şeyler yazmayı,karalamayı..Severdi boş kağıdın üzerinde özgürce dolaşan kaleminin cızırtılarını,sessiz ama kararlı bir şekilde dolan,bir bir azalan boş satırları severdi.Dostuydu kalemi,sonu gelmez kağıtları.Kağır bulamazsa kaleminin iz bırakabileceği en yakın yere kararlardı birkaç cümle,mutlu olurdu.
Sahi ne olmuştu da bırakmıştı yazı yazmayı?Sadık dostlarına ne zaman dönmüştü sırtını?Uzun ve bakımsız saçlarını karıştırdı.İşte yine masasındaydı.Kalemi parmaklarının arasında ne kadar zarif duruyordu!İmrendi bir an ona.Kalem onsuz da yazabilir,güzel eserler verebilirdi,ama o kalemi olmadan bir hiçti.Oysa çok uzun zamandır birliktelerdi.Beraberken kimse onları engelleyemezdi.Birbirleri için yaratılmış gibi uyum içindelerdi her zaman.Ya da o öyle hissediyordu.Tekrar düşündü,bu dost onsuz da yaşayabilirdi.Nankörlüğüne kızdı kaleminin.Yine de onu böyle seviyordu.Nankör ve olabildiğince küstah.Çoğu zaman kağıtla buluştuğunda alay ederdi onu tutan elin sahibiyle.Alay ederdi,aşağılardı,hatalarını acımasızca yüzüne vururdu.Yine de severdi onu el ve elin sahibi.
Kaleminin yıpranmış yüzeyinde gezdirdi parmaklarını.Yazamıyordu.Oysa ne kadar özlemişti onu ve kağıtlarını.İşte sonunda tekrar buluşabilmişti onlarla.Ama yazmak yerine özür dileyebiliyordu sadece.Onlarsız geçirdiği,hiç tanışmamışlar gibi yaşadığı günler,aylar için ne kadar üzüntü ve pişmanlık duyduğunu anlatmak için saatlerdir öylece duruyor ve sükunet içinde bakıyordu gözleriyle kaleminin ve kağıtların taa kalbine.Kalem ve kağıtta sükuneti bozmak istemedi.Sessizliğin içinde de azarlayabiliyorlardı onu nasıl olsa.
Derin bir nefes aldı,önüne düşen perçemini geriye attı.Hazır olduğunu,artık affedildiğini hissediyordu.Zihninin boş olmasını önemsemedi.Nasıl olsa kalemi onun için en doğru kelimeleri bulacaktı ve kağıtla birlikte anlamlandıracaktı onları.Ama iyi,ama kötü..Kalemini tuttu,kağıtları önüne çekti.İlk yazı yazdığı gün kadar heyecanlıydı.Ve hep birlikte başladılar:
"Eline kalemi almayalı uzun zaman olmuştu..."
18.09.08















Comments
Bence kalem de acımasız sessizliğinin ardında aynı senin gibi düşünüyordu. "Sahip ben olmadan da yazabilir ama ben onun ellerinde olmadan yazamam." Ama sonunda kavuşmuş olmanız güzel. ^^
(Umm, bir de çok bilmişçe gözükmezse 1-2 tavsiyede bulunacağım.. Noktalama işaretlerinden sonra birer boşluk bırakırsan daha güzel gözükebilir. Ve paragraf başlarına elle boşluk bırakmana gerek yok, yazının sağ üst köşesinde 3. düğme bunu sağlıyor zaten. ^^)
--
unDead deviant.
Pek sanmıyorum =/ Kalem sevmez beni. Ama öyle düşünseydi sevinirdim daha bir şevkle yazardım. Moral verdim bana~ ^^
(Hayır,bilmişçe olmaz. Noktalama işaretlerinden sonra boşluk koymayı pek sevmiyorum nedense.Mesaj çekerken öyle alıştığım için sanırım. Diğerini keşfettim sanırım.Ama bilmiyorum yazıyı koyalı uzun zmaan olmuştu <.< Bir de diğer yazımdı sanırım,kopyala yapıştır yapmıştım ve ondan sonra yazı hepsini tekrar elimle yazana kadar uzamak yerine genişlemek konusunda ısrar etti >.< Onun nedenini biliyor musun?)
PS: Öğle arası ve sınıftaki bilgisayardan giriyorum.Projeksiyon duvara yansıtıyor her şeyi,sınıftakiler ne yazdığımı anlamaya çalışıyorlar XD
--
And sometimes the human spirit doesnt prevail - no matter how much love and support we receive. Instead, it crumples under the excruciating pain, and begs for the end to come quickly.
xD Ben öyle düşündüğüne eminim ama, neden kendisine sormuyorsun ki? ^^
(Eh, mesaj çekerken tasarruf sağlıyor tabii, ama ben yine de manyakça düzgün yazmaya kasıyorum. <.< Hmm, tam anlamadım ki nasıl olduğunu. =/)
PS: xD Sü
--
unDead deviant.
Sordum.Sesi çıkmıyor <.<
PS: Onlar hiçbir şey anlamadığı sürece pek sorun yok.Biraz rahatsız edici yine tabi ama olsun. Anlıyorum T-T Akıl ve ruh sağlığın için bilgisayardayken kimsenin yanına yaklaşmaması gerektiğini herkese söylemelisin o zaman >.>
--
And sometimes the human spirit doesnt prevail - no matter how much love and support we receive. Instead, it crumples under the excruciating pain, and begs for the end to come quickly.
Previous PageNext Page